Melancholy Willdiesoon

มองออกไปนอกหน้าต่าง

 

เห็นเงาตัวเองลางๆ

 

ทำไมมันดูเหนื่อยนัก

 

หันไปฝั่งตรงข้าม

 

เจอเพื่อนอีกสองคน

 

อ่าว ทำไมทำหน้าเหนื่อยเหมือนกันเลย

 

หันออกไปนอกโต๊ะ

 

เจอคนเดินผ่านไปผ่านมา

 

อ่าว เหนื่อยเหมือนกันเหรอเนี่ย

 

อืม

 

ฉันเหนื่อยกับตัวเอง

เพื่อนฉันก็เหนื่อย

คนรอบข้างก็เหนื่อย

ทุกคนต่างก็เหนื่อย

พอทุกคนเหนื่อย

ประเทศก็จะเหนื่อย

พอทุกประเทศเหนื่อย

โลกก็จะเหนื่อย...

 

อืม

 

หันกลับไปทางกระจก

 

ฉันลองยิ้ม อ้าว เงาฉันก็ยิ้มตอบด้วยแหละ

 

ฉันเลยหันมาทางเพื่อน แล้วก็ยิ้ม

 

เฮ้ย เพื่อนยิ้มตอบด้วยนะเออ

 

ได้ทีเอาใหญ่ ลองหันไปยิ้มให้คนที่ผ่านมาผ่านไป

 

อ่าว ถึงจะมองแปลกๆ แต่ก็ยังยิ้มตอบแฮะ

 แล้วทุกคนก็ส่งยิ้มให้กันและกัน

 

อืม

 

 

ฉันยิ้มให้กับตัวเอง ฉันยิ้ม

ฉันยิ้มให้เพื่อน เพื่อนยิ้ม

ฉันยิ้มให้ทุกคน ทุกคนยิ้ม

ทุกคนยิ้ม

ประเทศก็จะยิ้ม

ทุกประเทศยิ้ม

โลกก็จะยิ้ม

 

ถึงจะยังไม่หายเหนื่อย

 

แต่พวกเราก็ยิ้มมมม

 

 

ยิ้มกว้างๆ

 

 

ยิ้มอีกๆ

 

 

 

ยิ้มให้คนอื่นด้วยนะ

 

 

 

 

 

เพราะเราทุกคนต่างก็เหนื่อย...

 

 

 

 

edit @ 14 Aug 2008 18:16:52 by LimchaikuN

edit @ 14 Aug 2008 18:17:26 by LimchaikuN

เวลาหมุนผ่านไป...

บ่อยครั้งที่มีคนบอกว่าฉันเปลี่ยน
ฉันเองก็ตอบไปทุกครั้งว่าไม่ได้เปลี่ยน

เพียงแต่ที่ทุกคนเห็นว่าฉัน...ไม่เหมือนเดิม
นั่นน่าจะเพราะทุกคนต่างก็เติบโตขึ้น

กาลเวลา ประสบการณ์...ล้วนทำให้ทุกคนเติบโต
จากต้นกล้าเป็นต้นไม้ใหญ่
มีจุดเด่นบ่งบอกความเป็นตัวตนที่ชัดเจน
มากขึ้น...และมากขึ้น

 

มุมที่เธอมองฉัน...ต่างไป
มุมที่ฉันมองเธอ...ก็ต่างไปเหมือนกัน
เพราะอย่างนั้น...จึงไม่มีใครที่เหมือนเดิม

เวลายังคงหมุนไป...
จากวันเป็นเดือน...จากเดือนเป็นปี...

ฉันห้ามเวลาให้หยุดหมุนไม่ได้
เหมือนที่ฉันห้ามตัวเองให้หยุดเติบโตไม่ได้
แต่มีความจริงข้อหนึ่งยังคงอยู่
คือฉัน...ยังเป็นฉัน

แม้เติบโต...

คล้ายว่าเปลี่ยนแปลง
แต่ฉันก็ยังเป็นฉัน

ความทรงจำเจ็บปวดไม่ว่าคราใด
ความรู้สึกสุขล้นไม่ว่าครั้งไหน
สิ่งเหล่านั้น...ยังอยู่กับฉันเสมอ

หัวใจฉันยังคงเหมือนเดิม...

แม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน
ความรู้สึกทุกอย่างยังคงอยู่...ไม่คลาย

สิ่งเหล่านี้เท่านั้นที่จะเป็นเครื่องยืนยัน
สิ่งที่มีเพียงเราที่รู้เท่านั้น

สิ่งที่บอกว่าฉัน...เป็นฉัน

สบตาฉันแล้วเธอจะได้รู้

ว่าฉัน...
เป็นคนเดิม...

 

ไม่ใช่ใครที่เธอไม่เคยรู้จัก

...แน่นอน

edit @ 14 Aug 2008 17:10:56 by LimchaikuN

แอบแต่งเพลงสุ่มสี่สุ่มห้าเมื่อตอนอยู่มัธยม

เป็นเพลงที่มีแต่เนื้อร้อง (ที่กระท่อนกระแท่น)

แต่แต่งทำนองไม่เป็น เหอะๆ

เอาเป็นว่าใครอยากแต่งทำนองให้ช่วยหน่อยนะ

เพลงนี้จะได้สมบูรณ์สักที

อ้อ

ทุกเพลงที่แต่งยังไม่มีชื่อเลย

ใครว่างๆก็มาช่วยกันตั้งชื่อนะ

จะได้ช่วยกันทำมาหากิน

 

โฮะๆๆๆๆๆๆ

 

สายลมพัดเอื่อยๆ

ดอกไม้ปลิวไหวเฉื่อยๆ

 

ช่างเหมือนกับคนเนือยๆอย่างฉัน

 

แสงอาทิตย์อ่อนๆ

ลับขอบฟ้ารอนๆ

 

คงอ่อนแรงระทวยเหมือนกัน

 

*เมื่อไม่มีเธอ ไม่มีความรัก

ไม่มีที่พัก ให้พิงหัวใจ

ฟ้าที่มืดหม่น ช่างเหมือนคนที่หมดใจ

เหมือนเธอแกล้งทำให้ตายทั้งเป็น

 

เสียงหัวเราะจางๆ

ฉันเฝ้ามองห่างๆ

 

เมื่อไหร่จะตาสว่างสักที

 

เขาเจอคนใหม่ๆ

อย่างฉันคงเก่าเต็มที

 

คงไม่มีทางได้เหมือนเดิม